Był taki dom.....

Był taki dom,
który miał serce.
W takt jego bicia
kwitły pod oknem tulipany.
Byl taki dom,
którego ściany żywicznie pachniały,
a przed frontowymi drzwiam
dwa kwitnące
oleandry stały.
stół

15 czerwca 1997, niedziela z tomiku Ten Maj

Słowa z Doliny Smutku

"Słowa z Doliny Smutku" to tomik wierszy wydany w 2009 roku, w nakładzie niestety tylko 100 egzemplarzy. Pisarka i poetka, nie dostała żadnej dotacji, chociaż starała sie o to bardzo. Nawet napisała list z prośba do Jolanty Kwasniewskiej. A ta jej odpisała tak

Pani Marianno.

Wiersze Pani przeczytałam z ogromna przyjemnością. Gratuluje Pani talentu, życzę weny twórczej i dobrego zdrowia. Nisko się kłaniam
/-/ podpis

Żadnej dotacji.
Wiersze z tomiku "Słowa z Doliny Smutku"są smutne, piękne, rozpaczliwe, bolące aż do rozdarcia. Ale na pewno nie przyjemne. Jolanta Kwasniewska nawet nie przeczytała jednego wiersza, które dostała od Marianny Sokol. Pierwsza była dama Rzeczypospolitej IV, okazała się hipokrytką i kłamczuchą.
Gdy się czyta te wiersze to one ranią, nie czyta się ich z przyjemnością. Wiersze te ranią, bo jest to tragiczne, ze co kilka sekund gdzieś na naszej planecie, umiera dziecko: z głodu, z wycieńczenia fizycznego, z braku miłości, z braku pieniędzy, z nadmiaru wojen, seksturystyki, z nędzy, z faktu, ze przyszło na świat niechciane, z braku opieki, przez pomyłkę w losu, z nadmiaru zboczeńców w tym pedofilów itd, itp.

Pieniądze, ze sprzedażny są przeznaczone dla tych dzieci "co zamiast loczków maja wszy". Wiersze w tym tomiku są o dzieciach, tych zapomnianych, niekochanych, wykorzystanych i bezbronnych.

Od autorki

Słowa z Doliny Smutku, bardzo długo czekały na kontakt z ludźmi, którym miały tak wiele do przekazania. Czekały przeszło 12 lat.

"....skąd we mnie smutku tyle?
śmieszny zal
ze nie wiem nawet
jak umierają motyle..
czy bezboleśnie?
proszę;
niech mnie ktoś pocieszy
ze odchodzą
we śnie...

Ach ta Polska

Ach ta Polska;
tyle jeszcze w sobie
nienawiści kryje!
dobrze, ze choć
w naszym hymnie
ciągle sobie żyje!

Dobrze, że czasami
biją nasi w tarabany
bowiem Naród
wciąż strajkuje,
cały zapłakany,
że zawsze nie to...
jakby przez stulecia
o to właśnie szlo.

O wolność i radość
nie stoimy wcale
wciąż nam wystarczają
posmiertelne medale.

Ach ta Polska!
Ci Polacy!
"A bośmy to jacy-tacy?"


7 marzec 2008 - Marianna Sokol

Marianna Sokół

Marianna Sokol - jest znana autorka książek dla dorosłych i dzieci. Jest pisarka i poetka. Jest bardzo dobrym i wspaniałym człowiekiem. Urocza, wykształcona, taktowna i inteligentna kobieta , z ogromnym poczuciem humoru. Znam panią Marianne osobiście i spotykamy się od czasu do czasu na zebraniach grupy poetyckiej "Akant" w Lodzi.

Ten blog zrobilam specjalnie dla niej. Bede publikowac jej wiersze, fraszki i informacje na temat publikacji jej ksiazek, opowiadan i wierszy.